Uber: Η αποζημίωση των 40 εκατ. δολαρίων για τον θάνατο επιβάτιδας και το σκεπτικό της απόφασης για «έμμεση ευθύνη» της πλατφόρμας που χαρακτηρίζεται «κοινός μεταφορέας»
Η Uber υποχρεούται να καταβάλει 40 εκατομμύρια δολάρια στους γονείς μιας γυναίκας που χτυπήθηκε και σκοτώθηκε, αφού ένας οδηγός της Uber την εγκατέλειψε σε έναν αυτοκινητόδρομο της Κομητείας Όραντζ, σύμφωνα με την απόφαση ενός διαιτητή.
Ο διαιτητής απέρριψε τα επιχειρήματα της Uber ότι η Πρόταση 22 της Καλιφόρνια (ένας νόμος που εγκρίθηκε από τους ψηφοφόρους και συντάχθηκε από την Uber και άλλες εταιρείες της οικονομίας της πλατφόρμας και εδραίωσε το καθεστώς των οδηγών ως ανεξάρτητων συνεργατών και όχι ως υπαλλήλων) την προστατεύει από την ευθύνη για τις πράξεις ενός οδηγού. «Η Πρόταση 22 δεν απαλλάσσει την Uber από την έμμεση ευθύνη» για τα παραπτώματα των οδηγών της, έγραψε ο Ρίτσαρντ Στόουν, συνταξιούχος δικαστής που λειτούργησε ως διαιτητής, στην απόφαση. Η έμμεση ευθύνη είναι η ευθύνη για τις πράξεις τρίτου, όπως σε περιπτώσεις όπου τα μέρη έχουν νομική σχέση.
Στην προηγούμενη απόφασή του, τον Μάρτιο, ο Στόουν εξήγησε ότι, όταν οι ψηφοφόροι της Καλιφόρνιας ενέκριναν την Πρόταση 22, το 2020, δεν θα μπορούσαν να είχαν την πρόθεση να καταργήσουν την ευθύνη της Uber για τις πράξεις των οδηγών της. Σημείωσε ότι η διατύπωση της προτάσεως που καλούσε τους ψηφοφόρους να την εγκρίνουν αναφερόταν στον χαρακτηρισμό των οδηγών ως ανεξάρτητων εργολάβων, πράγμα που σημαίνει ότι δεν θα λάμβαναν τις συνήθεις παροχές και προστασίες που δικαιούνται οι υπάλληλοι. «Δεν υπάρχει καμία αναφορά στην ενημέρωση των ψηφοφόρων σχετικά με την ευθύνη των εταιρειών μεταφορών που λειτουργούν μέσω εφαρμογών», έγραψε ο Στόουν. «Ούτε μια λέξη.»
Στις 12 Αυγούστου 2023, ο οδηγός της Uber Βου Τραν παρέλαβε την Έμιλι Νορμαντίν-Πάρκερ και τη φίλη της, Λούνα Μουρ, από ένα μπαρ. Όταν η Μουρ άρχισε να κάνει εμετό μέσα στο αυτοκίνητο, ο Τραν σταμάτησε σε ένα gore point (τη μικρή, τριγωνική περιοχή στην έξοδο του αυτοκινητόδρομου_ στην State Route 73. Ενώ ο Τραν και η Μουρ διαπληκτίζονταν, η 23χρονη Νορμαντίν-Πάρκερ χτυπήθηκε από αυτοκίνητο και σκοτώθηκε, αφού βγήκε στον δρόμο επειδή ήταν μεθυσμένη, σύμφωνα με την απόφαση. Ο Στόουν έγραψε ότι ήταν δύσκολο να προσδιοριστεί ακριβώς τι συνέβη, καθώς οι καταθέσεις τόσο της Μουρ όσο και του Τραν δεν ήταν απολύτως αξιόπιστες.
Οι γονείς της Νορμαντίν-Πάρκερ και η Μουρ μήνυσαν τον Τραν και την Uber στο Ανώτατο Δικαστήριο της Κομητείας Όραντζ τον Σεπτέμβριο του 2023 και τα μέρη συμφώνησαν να προσφύγουν σε διαιτησία. Ο Στόουν αποφάσισε την καταβολή αποζημίωσης στους γονείς του θύματος, την Κάρολ Νορμαντίν και τον Κεν Πάρκερ, ύψους 20 εκατ. δολαρίων για τον καθένα, και στη Μουρ 300.000 δολάρια.
Η εκπρόσωπος της Uber, Γκαμπριέλα Κοντάρκο-Κουεσάδα, δήλωσε στον μη κερδοσκοπικό ειδησεογραφικό οργανισμό CalMatters ότι η εταιρεία διαφωνεί με την απόφαση. «Πιστεύουμε ότι ο διαιτητής έσφαλε όταν έκρινε την Uber νομικά υπεύθυνη για τα τραγικά γεγονότα εκείνης της νύχτας», είπε, επικαλούμενη την Πρόταση 22. (Η Uber, μαζί με εταιρείες όπως η DoorDash, η Lyft και η Instacart, ξόδεψε περισσότερα από 200 εκατομμύρια δολάρια για την προώθηση της Πρότασης). Πρόσθεσε επίσης ότι «οι σκέψεις της εταιρείας εξακολουθούν να είναι με την οικογένεια Νορμαντίν-Πάρκερ».
Ο πατέρας του θύματος αντέδρασε έντονα, χαρακτηρίζοντας το σχόλιο της εκπροσώπου εκστρατεία παραπληροφόρησης από την Uber, επισημαίνοντας ότι η εταιρεία προσπάθησε να τους εμποδίσει να μιλήσουν για την απόφαση του διαιτητή. «Οι σκέψεις τους δεν ήταν ποτέ μαζί μας», δήλωσε την ημέρα που ο ίδιος και η σύζυγός του εμφανίστηκαν στην εκπομπή Good Morning America για να συζητήσουν την υπόθεση και τον θάνατο της κόρης τους, αποφοίτου του UCLA.
Ο Πάρκερ ανέφερε ότι η Uber δεν ζήτησε ποτέ συγγνώμη ούτε αναγνώρισε την ευθύνη της, ενώ καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας διαιτησίας η εταιρεία ήταν «στην καλύτερη περίπτωση απόμακρη και στη χειρότερη περίπτωση δυσάρεστα αγενής».
Σε ένα από τα έγγραφα που κατέθεσε η Uber, υποστήριξε ότι το περιστατικό «ήταν αποτέλεσμα της ακραίας μέθης της Μουρ και της Νορμαντίν-Πάρκερ, η οποία οφειλόταν στη δική τους συμπεριφορά και όχι στην οδήγηση του Τραν».
Όσον αφορά το επιχείρημα της Uber ότι δεν αποτελεί κοινό μεταφορέα που μεταφέρει άτομα ή εμπορεύματα, αλλά εταιρεία δικτύου μεταφορών, επειδή διαθέτει άδεια ως τέτοια βάσει του Κώδικα Δημόσιων Υπηρεσιών, ο Στόουν το απέρριψε. Στην απόφασή του έγραψε ότι η Uber θα μπορούσε να υπόκειται ταυτόχρονα τόσο στους κανόνες των δημόσιων υπηρεσιών όσο και σε νομική υποχρέωση για την ασφάλεια ως κοινός μεταφορέας, παραθέτοντας άλλες υποθέσεις στις οποίες η εταιρεία θεωρήθηκε κοινός μεταφορέας. Επιπλέον, ανέφερε ότι ένας άλλος νόμος της Καλιφόρνια, η Πρόταση 51, δεν ισχύει στην παρούσα υπόθεση. Η Πρόταση 51 περιορίζει την ευθύνη για μη οικονομικές ζημίες στο αναλογικό μερίδιο ευθύνης του εναγόμενου. Ο Στόουν κατέστησε σαφές δήλωσε ότι η Uber είναι 100% υπεύθυνη για τις ενέργειες του οδηγού.
Οι δικηγόροι των γονιών της Νορμαντίν-Πάρκερ δήλωσαν ότι τα αποδεικτικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν κατά τη διάρκεια της διαιτησίας έδειξαν ότι η Uber είχε λάβει κι άλλες καταγγελίες για την οδηγική συμπεριφορά του Τραν. Η Uber απάντησε σε έγγραφό της ότι ο Τραν κατείχε έγκυρη άδεια οδήγησης, είχε περάσει από έλεγχο ιστορικού και ότι η εταιρεία δεν είχε καμία υποχρέωση να τον εκπαιδεύσει, καθώς ήταν ανεξάρτητος συνεργάτης. Ο εκπρόσωπος της εταιρείας ο Τραν -ο οποίος δεν μπορεί πλέον να οδηγεί για την Uber- είχε ολοκληρώσει χιλιάδες διαδρομές χωρίς επικίνδυνες αποβιβάσεις, στάσεις σε αυτοκινητόδρομους ή τραυματισμούς επιβατών.
Ο Στόουν έγραψε ότι ελπίζει η Uber «να αντλήσει διδάγματα από αυτό το τραγικό περιστατικό και να τροποποιήσει αναλόγως τις σχετικές πολιτικές και διαδικασίες. Σε περίπτωση που δεν το πράξει, αναμφίβολα ακολουθεί αυτή την προσέγγιση με δική της σημαντική ευθύνη».
Όσον αφορά τα χρήματα της αποζημίωσης, θα χρηματοδοτήσουν το Ίδρυμα Emily Normandin-Parker, το οποίο ίδρυσαν οι γονείς του θύματος πέρυσι. Αποστολή του ιδρύματος είναι να καθιστά τις εταιρείες υπόλογες, ιδίως στον κλάδο των υπηρεσιών μεταφοράς μέσω εφαρμογών, μέσω της προώθησης νομοθετικών και κανονιστικών ρυθμίσεων ή μέσω του «δικαστηρίου της κοινής γνώμης», όπως ανέφερε ο πατέρας του θύματος, Κεν Πάρκερ.
